Broeder Marcel De Backer

Wij leven op een smalle boot
en weten niet hoe lang de wind
ons tenger zeil zal bollen.
De klippen in de duisternis
zijn onbekend; wij varen blind
en machteloos naar het einde.

Wij leven met de magere troost,
dat niemand weet waarheen hij vaart,
of hij zijn doel mag kiezen,
of hij het stuur in handen heeft,
of morgen alle storm bedaart,
en ...zal hij rustig varen?

Wij leven in de stille hoop,
dat eenmaal alle duisternis
voor zuiver Licht zal wijken;
dat elke mens met eigen Kracht
zal breken elke hindernis
naar het zijn in volle Schoonheid.

Uit de bundel: Verdwaalde mens.